Edited at https://subtitletools.com
Hei!
Tolong!
Tolong! Tolong!
Tak guna.
Okey, okey.
Apa nombornya?
Satu-dua-satu.
Tak guna!
Di mana?
-911. Sila tunggu. -Tidak! Tunggu!
-Ya. 911. -Helo. Saya ditanam.
Bantulah saya. Saya tak boleh bernafas.
-Encik? -Saya di dalam keranda. Tolonglah.
-Hantar orang cari saya. -Perlahan, tuan.
-Siapa nama awak? -Paul. Paul Conroy.
Okey, Encik Conroy. Boleh beritahu lokasi awak?
Saya tak tahu. Saya di dalam keranda.
Saya tak tahu tempatnya. Tolong. Saya takut.
-Di dalam keranda? -Ya.
Seperti keranda kayu lama.
-Awak di rumah mayat? -Tidak.
Saya tak tahu.
-Macam mana awak hubungi saya? -Apa?
Jika awak di dalam keranda, awak telefon dari mana?
Ada telefon bimbit lama di dalam keranda.
-Awak guna telefon bimbit awak? -Ya.
Tidak. Ini bukan telefon saya tapi saya gunakan telefon bimbit.
Ada telefon di dalam keranda apabila awak masuk?
Ya. Apa?
-Saya tak masuk sendiri. -Bagaimana awak ada di dalam keranda?
-Saya dimasukkan. -Dalam keranda?
Ya. Tolonglah.
-Awak kata keranda ini tertanam? -Ya.
Saya pemandu lori. Orang Amerika.
Di sini panas dan saya tak boleh bernafas.
Awak tahu lokasi awak?
-Saya dah kata, di Iraq. Tolong. -Iraq?
Ya. Saya pemandu lori. Orang Amerika. Saya bekerja untuk CRT.
-Awak askar? -Tidak, tolonglah dengar.
Saya pemandu lori. Saya orang Amerika.
Saya kontraktor awam di Iraq. Kami diserang di Baqubah.
Mereka menembak semua orang.
-Mereka tembak siapa? -Semua pemandu lain.
Awak kata ia berlaku di Iraq? Negara Iraq?
Ya. Tolong dengar cakap saya.
Ada nombor keselamatan di dalam dompet tapi saya tak tahu ia di mana.
Encik Conroy, ini nombor kecemasan 911 di Youngstown, Ohio.
-Ohio? -Ya, encik.
Saya tak tahu cara awak menelefon dari negara lain...
...tapi saya boleh sambungkan talian ke jabatan syerif.
Awak tak faham. Lupakan saja.
Okey, okey.
Jawablah.
Jawab.
Terima kasih kerana menelefon keluarga Conroy.
Kami tiada di rumah.
Sila tinggalkan pesanan selepas bunyi "bip". Terima kasih!
Ya, Linda. Sayang, ini saya.
Saya mahu awak hubungi National Guard sekarang...
...atau Pentagon.
Beritahu mereka, kami diserang di wilayah Diyala, Baqubah.
Mereka perlu cari mereka. Okey?
Tolonglah, sayang. Awak perlu bantu mereka cari saya.
-Hai, ini Linda. -Tidak!
Sila tinggalkan pesanan. Terima kasih dan selamat sejahtera.
Linda! Hubungi saya sekarang, okey?
Hubungi saya di nombor ini. Ini kecemasan.
Hubungi nombor yang terpapar pada skrin sekarang.
Saya tak tahu apa yang berlaku...
...tapi saya di dalam kotak.
Saya ditanam di dalam kotak.
Saya tak boleh bernafas.
Telefon saya apabila boleh. Tolonglah, sayang.
Bandar dan negeri apa?
Saya tak tahu. FBI, tak kira di mana jua.
Awak mahu disambungkan ke bandar yang khusus?
Mana-mana bandar asalkan FBI.
Saya ada pejabat luar FBI yang tersenarai di Boston,...
...Chicago, New York, Philadelphia,...
-Tak kisahlah. -New Haven...
Mana-mana bandar. Sambungkan saja.
Maaf, saya dilarang buat begitu.
-Chicago! Okey? -Tak perlulah biadab, encik.
Sila tunggu untuk nombor.
Nombor yang anda mohon...
Tiga-Satu-Dua...
Empat-Dua-Satu...
Enam-Tujuh-Sifar-Sifar...
...boleh disambungkan dengan bayaran tambahan 25 sen...
...dengan menekan nombor satu.
Pejabat luar Chicago. Ejen Khas Harris.
-Ini FBI? -Ya, encik.
Okey. Saya telefon dari Iraq.
Saya ditanam di kawasan gurun. Saya perlukan bantuan.
Perlahan sedikit, encik..
-Bila awak di Iraq? -Sekarang.
Saya di sana sekarang. Saya pemandu lori.
Saya bekerja untuk CRT. Sudah sembilan bulan di sini.
-Boleh beri nama awak? -Paul Conroy.
Paul Conroy. -Ya.
Jelaskan apa yang berlaku, Paul.
Baiklah.
Baiklah, saya dan pemandu lain dalam satu konvoi...
...sedang menghantar bekalan dapur ke pusat komuniti.
Beberapa orang budak mula membaling batu pada trak.
Kemudian sebuah bom IED di depan meletupkan salah sebuah trak.
Beberapa lelaki keluar dari belakang rumah...
...dan mula menembak orang di jalan.
-Tembak ke arah awak? -Saya tak tahu.
Saya jauh di belakang konvoi.
Saya rasa kepala saya terkena batu lalu saya pengsan.
Itu perkara terakhir yang saya ingat.
Saya terjaga dalam keadaan diikat di dalam keranda ini.
-Siapa yang menanam awak? -Saya rasa penyerang hendap kami.
-Sekumpulan budak? -Bukan.
Budak-budak itu melemparkan batu pada kami.
Mereka orang Iraq. Pemberontak. Saya tak tahu!
Mereka tiba-tiba muncul dan mula menembak semua orang di jalan.
-Awak kata mereka tak menembak awak.
Memang tak! Saya tak tahu. Mereka tembak yang lain!
Awak perlu berhenti menjerit.
Saya menjerit kerana awak tak dengar cakap saya!
Saya perlukan bantuan awak!
Baiklah. Saya tahu.
Awak boleh jejak telefon? Mungkin dengan GPS?
Kenapa mereka tak tembak awak?
Entahlah. Yang saya tahu, mereka tak tembak.
Apa nombor sekuriti sosial awak, Paul?
Kenapa?
Kenapa? Siapa peduli?
Saya ditanam di tengah gurun.
Peduli apa nombor keselamatan sosial saya?
Saya warga Amerika. Hantar orang cari saya. Tolong!
Awak tahu di mana...
Apa? Tunggu, saya tak dengar.
Apa yang awak...
Tunggu.
Saya tak boleh...
Tak guna!
Tolonglah.
Terima kasih kerana menghubungi Crest, Roland and Thomas.
Boleh saya sambungkan panggilan anda?
Saya perlu bercakap dengan seseorang sekarang.
-Ini kecemasan. -Ini siapa?
Paul Conroy.
Saya pemandu syarikat ini. Saya telefon dari Iraq.
-Konvoi saya diserang. -Jika ini situasi krisis...
...awak perlu hubungi nombor keselamatan...
Saya tahu.
Nombor itu dah tiada. Mereka mengambilnya.
Siapa yang ambil?
Saya tak tahu. Orang Iraq, rasanya. Saya pengsan.
Saya akan sambungkan awak ke Alan Davenport.
-Siapa tu? -Pengarah kakitangan. Sila tunggu.
Kakitangan? Jangan! Tunggu!
Di CRT, kami bekerjasama dengan pelanggan...
...untuk menyediakan penyelesaian lestari dan cekap...
...bagi cabaran yang dihadapi dalam ekonomi global yang berkembang pesat.
Sebagai...
Ini Alan Davenport,...
...Pengarah Kakitangan Crest, Roland and Thomas.
Tinggalkan nama dan nombor selepas nada.
Saya akan hubungi semula secepat mungkin.
Ini Paul Conroy. Saya dari Hastings, Michigan.
Saya pemandu bagi CRT.
Konvoi saya diserang oleh pengganas atau pemberontak.
Saya tak tahu siapa. Saya terperangkap.
Saya ditanam di dalam keranda di bawah tanah dan saya perlukan bantuan.
Tolong hantarkan bantuan. Saya merayu.
Saya rasa saya di Baqubah, wilayah Diyala.
Saya tak pasti. Tolonglah hantarkan bantuan segera.
Saya tak boleh bernafas di sini.
Saya tak tahu nak hubungi siapa lagi. Tolong hantar...
Tak guna!
Tolonglah.
Helo? Ada sesiapa di sana?
Helo?
-Helo? -Bernafas atau tak, Amerika?
-Bernafas atau tak? -Tunggu.
Saya tak faham. Siapa ini?
Orang Amerika bernafas atau tak?
Saya tak boleh bernafas. Tolong keluarkan saya.
-Keluar? -Ya, keluarkan saya.
Keluarkan saya. Tolonglah.
-Askar. -Tidak, Saya bukan askar.
Saya pemandu lori. Seorang kontraktor.
-Kontraktor? -Ya, kontraktor.
Itu saja. Bukan askar.
-Blackwater. -Tak, bukan untuk Blackwater.
Bukan kontraktor keselamatan. Saya cuma pemandu lori.
-Orang Amerika? -Ya.
Jadi awak askar.
Tak, saya bukan askar.
Saya tak bersenjata tapi awak tetap menembak kami.
Di kepala dan leher agar kamu tak boleh menipu lagi.
Saya tak tipu. Kami semua pemandu.
-Pandu apa? -Lori.
Lori yang membawa bekalan.
Itu kerja saya. Kerja kami. Bukan askar. Pemandu lori.
-Duit lima juta. -Apa?
Wang lima juta, malam ini, pukul 9...
...atau awak terus tertanam seperti anjing.
-Lima juta? Daripada siapa? -Keluarga awak.
Keluarga saya tak ada lima juta dolar.
Jika ada, saya takkan datang ke sini.
Daripada kedutaan.
Saya tak tahu. Ya, dari kedutaan.
Jika awak lepaskan saya, mereka akan bayar awak.
Pukul 9 malam. Duit lima juta.
Apa nombor awak?
-Bandar dan nama? -Hastings, Michigan.
Saya mencari Donna Mitchell.
Saya ada dua Donna Mitchell.
Di Federal Road dan Ardmore Avenue.
Ardmore Avenue, rasanya. Bukan.
Beri saja yang itu.
-Ardmore Avenue? -Ya, Ardmore Avenue.
Sila tunggu untuk nombor.
Nombor yang anda mohon...
Dua-Enam-Sembilan-Satu-Empat-Lapan...
Satu-Sembilan-Sembilan-Lapan boleh...
Jawablah.
Mana semua orang?
-Helo? -Donna, ini Paul.
-Hai. Apa khabar? -Baik.
Saya perlu bercakap dengan Linda. Dia tak jawab telefonnya.
Saya ada masalah.
Saya ditawan oleh sekumpulan lelaki...
Awak kena tipu. Saya tiada di rumah.
Tinggalkan pesanan dan saya akan hubungi awak sebaik saja pulang.
Donna, saya perlu bercakap dengan Linda.
Hal ini amat mustahak.
Suruh dia tekan "*69" untuk cari nombor telefon ini...
...dan suruh dia hubungi saya.
-Paul? -Donna.
Awak nak apa?
Saya perlu cakap dengan Linda. Mana dia?
Entah. Kami belum berbual hari ini. Telefon nombornya.
-Awak di depan komputer? -Ya. Kenapa?
Tolong carikan nombor Jabatan Negara.
Paul, saya nak pergi ke kedai.
-Saya tak ada masa. -Tolonglah.
Carikan nombor itu.
-Semuanya okey? -Tak! Semuanya tak okey!
-Carikan nombor itu. -Jangan tengking saya.
-Saya tak tengking awak. -Ya, awak tengking.
-Tidak! -Seperti di parti dulu.
-Carikan nombor itu! -Saya tak akan bertolak ansur.
Tak guna!
Perempuan bodoh!
Tak guna!
-Apa? -Donna, maaf kerana menengking awak.
Saya tak patut buat begitu.
Saya cuma akan minta nombor itu sekali lagi.
Jika awak tak carikan, matilah saya.
-Apa? -Saya tak ada masa nak jelaskan.
-Nombor itu. -Tunggu sekejap.
-Okey. Jabatan Negara. -Ya.
-Dua-Sifar-Dua... -Dua-sifar-dua.
-Satu-Tiga-Empat... -Satu-Tiga-Empat.
-Empat-Tujuh-Lima-Sifar. -Empat-Tujuh-Lima-Sifar?
-Ya. -Okey. Pergilah.
Jabatan Negara Amerika Syarikat.
Saya rakyat Amerika, bekerja di Iraq. Saya dijadikan tebusan.
-Saya perlu bercakap sekarang. -Ini panggilan dari mana?
Iraq. Saya pemandu trak.
Saya bekerja untuk CRT. Crest, Roland and Thomas.
Konvoi saya diserang dan saya dijadikan tebusan.
-Awak bersama penculik? -Tak, saya ditanam.
-Awak ditanam? -Ya, di dalam keranda.
Kotak kayu. Keranda kayu lama.
Awak sudah hubungi tentera di sana?
Saya diberi nombor telefon keselamatan.
-Tapi mereka mengambilnya. -Orang yang menawan awak?
Ya.
-Tunggu. Biar saya sambungkan... -Jangan suruh saya tunggu!
-Rebecca Browning. -Helo?
Helo. Saya baru dimaklumkan tentang situasi awak.
Ya, situasi saya.
Saya kesuntukan masa dan kamu suruh saya menunggu.
-Apa masalah kamu? -Maafkan saya.
Jangan minta maaf. Tolong saya.
Saya cuma ada beberapa soalan, Encik Conroy.
-Awak bergurau. -Saya perlukan maklumat itu.
-Ia akan membantu usaha menyelamat... -Tunggu.
-Bagaimana awak tahu nama saya? -Apa?
Saya tak beri nama saya kepada awak atau lelaki tadi.
Apa yang sedang berlaku?
Wakil CRT menghubungi kami. Awak tinggalkan pesanan untuknya?
-Ya? -Dia terus hubungi saya.
Jika awak sudah tahu, apa yang awak buat untuk bebaskan saya?
Tak banyak yang boleh dilakukan dari Washington.
Jadi saya perlu tunggu dan mereput kerana awak tak boleh membantu?
-Tidak. -Jadi?
Saya perlu tahu lokasi awak semasa konvoi diserang hendap.
-Baqubah, wilayah Diyala. -Baik.
Awak dah berhubung dengan penculik?
Ya. Dia mahu lima juta dolar selewat-lewatnya pukul 9 malam.
Kalau tidak?
Dia akan bawa saya ke SeaWorld.
-Awak fikir apa? -Kami akan buat semua yang termampu.
Jadi awak akan bayar mereka? Ya?
-Tidak. Kami tak boleh bayar. -Tunggu. Kenapa?
Itu dasar kerajaan Amerika Syarikat.
Tak berunding dengan pengganas.
Bukan dasar kerajaan Amerika?
Tolonglah!
Awak duduk di bilik berhawa dingin. Senanglah awak cakap.
Bukan awak yang terperangkap dalam keranda yang tertanam di gurun!
Saya faham kekecewaan awak. -Kekecewaan?
Saya akan mati di sini. Faham?
-Helo? -Saya di sini.
Jadi cakaplah sesuatu. Bagaimana awak nak bebaskan saya?
Okey.
Apa nombor telefon yang awak gunakan?
Saya tak tahu. Ia terpapar di sana?
Tak, ia tak muncul. Boleh awak ingat nombor?
Ya. Saya ada pensel.
-Baiklah, tulis nombor ini. -Sebentar.
Okey. Teruskan.
-Empat-Satu-Sifar... -Ya.
Satu-Sembilan-Lima...
-Lima-Empat-Lima-Tiga. -Lima-Empat-Lima-Tiga.
-Nombor siapa? -Dan Brenner.
Komander Hostage Working Group (Pasukan Tebusan) di Iraq.
Hostage Working Group?
Ditubuhkan pada 2004 untuk menangani situasi seperti ini.
Situasi. Saya suka kerana awak asyik memanggilnya begitu.
-Awak tulis nombor itu? -Ya.
Bagus. Tunggu, saya akan sambungkan awak dengannya.
-Dia menunggu panggilan awak. -Saya nak hubungi berita.
Tidak, jangan hubungi berita.
-Saya ulang, jangan hubungi berita. -Kenapa?
-Ia merumitkan lagi keadaan. -Mengarut.
-Awak nak lindungi diri sendiri. -Tak, lindungi awak.
Kita tak cari sesuatu yang kita tak tahu hilang.
-Saya perlu bantuan sebanyak mungkin. -Kita kesuntukan masa, Paul.
Sebab itu awak perlu segera hubungi Dan Brenner.
Baiklah.
Saya sambungkan awak.
Brenner. -Dan Brenner?
-Ini Paul Conroy? -Ya, ini saya. Paul.
Paul, saya dimaklumkan tentang keadaan ini.
Saya nak awak tahu kami sedang cuba bebaskan awak.
Terima kasih, tuhan.
Saya diberitahu kami ada hingga pukul 9 malam, bukan?
-Itu yang dia cakap. -Baiklah.
Itu tak beri kami banyak masa.
Betul tak pemahaman saya, penculik menanam awak di dalam tanah?
Ya. Ini keranda kayu lama.
Baik. Saya rasa disebabkan awak dapat isyarat telefon bimbit...
...awak cuma beberapa meter di bawah tanah.
Saya tak tahu. Mungkin.
Bagaimana dengan hayat bateri? Berapa banyak yang tinggal?
-Tak sampai separuh. -Awak perlu jimatkan bateri.
Menjejaki isyarat telefon ialah cara terbaik untuk mencari awak.
-Deringannya berbunyi atau bergetar? -Bergetar.
Awak perlu tekan lama kekunci bintang...
...untuk ubah ke nada dering. Ia kurang gunakan bateri.
-Bagaimana dengan Zippo saya? -Awak ada pemetik api?
-Ya. -Gunakannya untuk cari tanda,...
-...logo, apa-apa. -Ia tak habiskan oksigen?
Jangan risaukan itu. Cuba cari sesuatu.
-Ia terlalu gelap tanpanya. -Saya faham, Paul.
Cari sesuatu yang boleh menunjukkan tempat keranda itu dibuat.
-Kamu perlu cepat. -Kami bekerja secepat mungkin.
Awak tahu jika ada orang lain yang selamat?
-Dari konvoi? -Ya.
Masih belum jelas.
Saya cuma nak menyenangkan keluarga saya.
Saya tak tahu ia akan jadi begini.
Kita semua tak tahu.
-Dia telefon. -Penculik itu?
-Ya. Apa patut saya buat? -Awak tahu nombor dia?
-Ya. -Beri kepada saya.
-Bagaimana dengan panggilannya? -Beri nombornya dulu.
-Dia akan letak. -Jawablah.
-Saya... -Tak apa, jawab panggilannya.
Helo! Helo.
Dua jam empat minit.
-Awak perlu beri saya lebih masa. -Awak bercakap dengan kedutaan?
-Beri duit? -Ya. Saya cakap dengan orang kerajaan.
Mereka tak mahu bayar.
-Tak bayar? -Ya.
Mereka tak nak berunding dengan pengganas.
Pengganas? Saya pengganas?
Ya. Awak pengganas tak guna.
Awak takut, jadi saya pengganas?
Apa saya pernah buat kepada awak?
-Buat apa? -Ya.
Ya. Saya datang kerana kerja, nak cari duit.
-Itu saja. -Saya ada kerja sebelum kamu datang.
-Kini keluarga saya tiada apa-apa. -Itu bukan salah saya!
911 bukan salah saya tapi kamu datang juga.
Saddam bukan salah saya tapi kamu datang juga.
Saya kata saya datang untuk bekerja. Membantu membina semula...
-Bina apa yang kamu musnahkan. Berhenti! Tolonglah.
Saya cuma orang biasa. Saya pemandu trak.
Saya bukan orang yang buat keputusan.
Saya cuma nak pulang.
Helo?
-Buat video tebusan. -Ya!
Jika awak lepaskan saya, saya akan buat.
Tak. Buat sekarang.
-Apa? Bagaimana? -Guna telefon.
Baca nota dekat kaki di dalam kotak.
-Saya tak nampak. -Dekat kaki.
-Baca nota dalam kotak. -Baiklah.
-Jika saya buat, awak lepaskan saya? -Jika kami dapat duit saja.
Tiada sesiapa akan bayar lima juta dolar untuk saya.
Kami terima kurang. Satu juta.
Jika mereka bayar, awak lepaskan saya?
Duit satu juta.
Terima kasih kerana menelefon keluarga Conroy.
Kami tiada di rumah.
Sila tinggalkan pesanan selepas bunyi "bip". Terima kasih!
Maaf, panggilan anda tidak dapat diteruskan. Sila cuba lagi.
Tak guna.
-Paul? -Ini nombornya.
-Tunggu. Baiklah, teruskan. -Okey. Tunggu.
0790 22491.
Okey. Ini penting, Paul. Jika ini bukan talian klon...
...kami boleh mengesan lokasinya dalam beberapa minit.
Bagaimana dengan saya? Boleh isyarat saya dikesan?
Kami ada masalah dengan isyarat awak.
Ia mungkin talian EDS...
...melalui syarikat telekomunikasi Mesir.
Ertinya?
-Ia tak mudah. -Dia mahu saya buat video tebusan.
Jangan. Tangguhkan selagi boleh.
Jika ia boleh bebaskan saya, saya akan buat.
Kami tak mahu ia tersiar di Al Jazeera.
-Kami? -Ya.
Ini tak boleh jadi insiden antarabangsa.
Itu saja yang kamu pedulikan. Kamu tak pedulikan saya?
-Kami peduli. -Bagaimana dengan saya?
Kami peduli, Paul. Sebab itulah kami ada.
Tidak! Kamu tak pedulikan saya. Kamu tak pedulikan kami semua.
Lapan kawan saya terbunuh di sini. Enam daripadanya hari ini.
-Dengar, Paul. Awak... -Kami tak ada senjata, perisai.
-Tiada apa-apa. -Itu kerana kamu bukan askar.
Beritahulah orang yang letakkan saya di sini!
-Paul, dengar. -Beritahulah penembak kawan saya!
-Kami lakukan yang terbaik. -Kamu tak buat begitu!
-Bertenang. -Saya sudah sembilan bulan di sini.
Saya tahu kamu hanya pentingkan...
...rancangan rahsia dan politik bilik belakang.
Jika sayalah diplomat...
...atau ketua pasukan penyelamat tebusan...
...saya tentu dah bebas.
Tapi saya bukan jadi saya perlu duduk diam, tutup mulut dan mati.
Saya nak awak beri tumpuan, Paul.
Diamlah, Danny.
Paul, dengar cakap saya. Keutamaan kami adalah mencari awak.
Kami sedang mencari awak...
...seakan-akan awak jeneral empat bintang.
Jangan bazirkan nafas dengan menyatakan sebaliknya.
Saya tak boleh...
Awak cedera, Paul? Awak okey?
Saya tak tahu. Siapa mereka?
Siapa yang letakkan saya di sini?
Mereka cuma orang biasa. Sama seperti awak dan saya.
-Saya bukan pengganas. -Mereka pun bukan.
Bagaimana awak tahu?
Jika awak tak berumah, kelaparan...
Sebenarnya, saya tarik balik.
Jika keluarga awak tak berumah dan lapar, apa awak akan buat?
-Saya tak akan bunuh sesiapa. -Awak pasti?
Apa bezanya?
Mereka penjenayah yang terdesak.
Mereka tak peduli tentang perkara selain duit itu.
Jadi bayarlah mereka.
Percayalah, jika boleh, saya akan terus lakukannya.
Berapa ramai yang pernah kena?
-Sejak saya tiba di sini? -Ya.
Berpuluh-puluh. Wartawan, kontraktor, askar.
Ia cuma salah satu perniagaan yang berjalan di sini.
Berapa ramai yang awak selamatkan?
-Berapa ramai? -Tak ramai.
-Beritahu saya nama mereka. -Tidak.
-Tak kira nama sesiapa. -Siapa?
Buatkan saya percaya yang mereka penting bagi awak.
Amat penting bagi awak.
-Mark White. -Siapa Mark White?
Dia dari New Hampshire. 26 tahun. Pelajar perubatan.
Datang untuk membantu doktor tempatan.
Apa yang berlaku kepadanya?
-Pemberontak menangkapnya. -Bila?
Tiga minggu lalu.
Awak ingat namanya?
Saya ingat nama mereka semua.
Adakah dia...?
Ya, dia masih hidup.
-Di mana dia sekarang? -Sudah pulang.
Mungkin sedang bahagia di universiti.
Saya nak keluar dari sini.
Kami jumpa dia. Kami akan jumpa awak juga.
Bagaimana?
Kami sudah ada petunjuk kukuh daripada nombor yang awak beri.
-Yakah? -Ya. Sebuah unit sedang ke sana.
Baguslah.
-Senang hati rasanya. -Ya.
Sementara itu, apa yang saya patut buat?
Saya tahu ia sukar tapi cuba bertenang.
Lebih cemas awak rasa, lebih banyak awak gunakan udara.
Saya tahu.
Saya tahu. Ia sukar kerana saya ada masalah keresahan.
Saya perlu makan ubat.
-Ubat awak ada? -Ya.
Bagus. Makanlah.
Awak perlu kekalkan tahap oksigen awak sedaya upaya.
Baiklah.
-Pemetik api awak masih menyala? -Tidak lagi.
-Bagus. -Saya rasa loya.
-Awak perlu bertenang. -Baiklah.
Awak juga perlu jimatkan bateri.
Kami jangkakan maklumat 10 minit lagi.
-Hubungi saya nanti. -Okey.
-Bersabar, Paul. -Saya cuba.
-Apa? -Sudah buat video?
-Belum. -Buat video!
-Lepaskan saya dulu. -Tidak!
-Buat video sekarang. -Saya tak dapat baca kertas itu.
Saya tak tahu awak suruh saya cakap apa.
Buat video sekarang!
Tak guna!
Okey, sabar.
Sabar.
Tak guna.
Alamak.
Rumah Jagaan Mountain View.
Hai. Boleh saya bercakap dengan Maryanne Conroy?
Baiklah.
Biar saya bawa telefon tanpa wayar ke biliknya.
Sila tunggu sekejap.
Puan Conroy, ada panggilan untuk puan.
Puan boleh gunakan telefon ini.
Helo?
Ibu, ini Paul.
Siapa?
Paul, anak ibu.
Saya ada anak?
Tak mengapa, ibu. Apa khabar?
-Sihat. -Baguslah.
Siapa awak?
Ini anak ibu. Ini Paulie.
-Paulie. -Ya.
Ingat? Kita pernah tinggal di rumah dupleks di Colfax Street.
-Paulie? -Ya.
-Betul. -Ini Paulie?
Ya, ini Paulie.
-Bagaimana keadaan di sana? -Bagus.
Ayah dan ibu bermain terup setiap malam.
Ya.
Saya tak rasa ayah ada dengan ibu.
Apa khabar, sayang?
Tak baik.
Ini mungkin kali terakhir kita berbual.
Baguslah, sayang.
Ibu dapat bunga yang saya hantar beberapa bulan lalu?
-Bunga? -Ya, saya hantar bunga. Tak mengapa.
Saya nak letakkan telefon, ya?
Saya cuma nak bercakap dengan ibu.
Saya sayangkan ibu.
Saya kata, saya sayangkan ibu. Ibu nak cakap ibu sayangkan saya?
Ya, ayah dan ibu bermain terup setiap malam.
Okey, ibu.
Beritahu ayah saya kata, "Hai."
Tidak.
Tidak, tidak, tidak!
-Buat video? -Tolong jangan cederakan dia!
-Lepaskan dia. -Saya tembak jika awak tak buat video.
-Tidak! Jangan tembak dia. -Awak cari duit. Satu juta Amerika.
Baiklah! Saya janji.
Tolonglah, dia ada dua orang anak.
-Dua anak? -Ya.
Saya ada lima. Sekarang tinggal satu.
-Buat video sekarang! -Tunggu!
-Saya beri tiga saat.
-Awak nak saya cakap apa? -Tiga...
-Okey! Saya akan buat! -Dua, satu!
Saya akan buat video! Tolonglah.
Saya perlu putuskan panggilan untuk buat video. Boleh?
Awak ada tiga minit untuk hantar video.
Nama saya Paul Conroy.
Saya warganegara Amerika dari Hastings, Michigan.
Saya pemandu trak awam untuk Crest, Roland and Thomas.
Saya kini dijadikan tebusan di Iraq.
Saya perlukan sejuta dolar sebelum pukul 9 malam ini, waktu Baghdad...
...atau saya akan dibiarkan mati di dalam keranda yang ditanam ini.
Saya diberitahu jika wang itu dibayar...
Saya diberitahu jika wang itu dibayar, saya akan dibebaskan.
Jika tidak, saya akan dibiarkan mati di sini.
Ancaman ini benar dan akan dilaksanakan.
Tuhanku.
Bahasa Inggeris
Dapat.
Telefon Saya
Saya dah dapat.
Cepatlah jawab.
Hai, ini Linda. Sila tinggalkan pesanan.
Terima kasih dan selamat sejahtera.
Linda, saya sudah tahu nombor telefon ini.
Saya dah dapat!
Nombornya 0792 42884.
Gunakan kod panggilan antarabangsa untuk menelefon, sayang.
Hubungi saya sebaik saja awak dengar pesanan ini. Saya cintakan awak.
Alamak.
Tak guna.
Tidak.
Nama saya Pamela Lutti.
Saya pekerja khidmat makanan di FOB Anaconda,...
...kakitangan Crest, Roland and Thomas.
Permintaan penawan saya tidak dipenuhi.
Tolonglah, jangan!
Nama saya Pamela Lutti.
Tolonglah, jangan!
Jika awak di dalam keranda, awak telefon dari mana?
Nombor yang anda mohon...
2699481998....
Mereka penjenayah yang terdesak.
Mereka tak peduli tentang perkara selain duit itu.
Di CRT, kami bekerjasama dengan pelanggan...
Awak perlu berhenti menjerit.
...penyelesaian bagi cabaran yang dihadapi...
Ini situasi krisis. Awak perlu hubungi nombor keselamatan...
Duit lima juta, pukul 9 malam ini.
Keutamaan kami adalah mencari awak.
Bagaimana awak hubungi talian ini?
Terima kasih kerana menelefon keluarga Conroy. Kami tiada di rumah.
Sila tinggalkan pesanan selepas bunyi bip. Terima kasih!
Kenapa awak buat video itu?
-Semuanya bohong. -Apa yang bohong?
Apa maksud awak?
-Semuanya. -Semuanya apa?
Kamu tak pedulikan kami. Kami tak bererti kepada kamu.
Kami akan cari awak sampai dapat.
Sudahlah, Danny. Awak cuma menipu.
Temankan saya di telefon sehingga saya mati.
Awak tak boleh mengalah sekarang, Paul.
Awak perlu tabah.
Mereka tembak dia dan awak tak buat apa-apa.
Kami tak tahu yang dia dijadikan tebusan.
-Dia hantar tiga video. -Itu yang mereka suruh dia cakap.
-Kenapa? -Saya tak tahu.
Apa yang awak tahu?
Saya tahu video tebusan awak sudah mencapai 47,000 tontonan di YouTube.
Semua rangkaian utama menyiarkannya termasuk Al Jazeera.
Jadi penawan awak tiada pilihan selain melaksanakan ugutan mereka.
Saya jumpa nombor telefon ini.
-Bagaimana? -Siapa peduli?
Saya dapat cari tapi awak tak dapat. Kenapa?
Sebab saya tak berjaya.
Seperti awak dan semua orang lain di dunia ini.
Ada yang saya tahu dan yang tidak.
Jadi macam mana saya nak keluar?
Isyaratnya diklon seperti tekaan kami. Tapi kami dah amat dekat.
Aku berhampiran masjid.
Saya dengar laungan azan dengan pembesar suara.
Bagus. Itu bermakna kami berada di kawasan yang betul.
Awak...
Awak dekat sini?
Saya bercakap dengan askar yang mengiringi konvoi awak.
Mereka masih hidup?
Bukan semuanya. Kedua-dua kereta kebal Bradley terkena bom.
Selebihnya terperangkap dalam tembak-menembak.
Apa yang berlaku di luar sana, Paul?
Paul?
Tunggu.
Paul?
Tidak!
Tolonglah.
Helo?
-Helo, itu siapa? -Ini Paul Conroy?
Ya, ini Paul. Siapa awak?
Paul, nama saya Alan Davenport.
Saya Pengarah Kakitangan Crest, Roland and Thomas.
Ya. Saya tinggalkan pesanan.
Ya. Saya juga dihubungi oleh Rebecca Browning dari Jabatan Negara.
Awak boleh bercakap tentang situasi awak?
Semakin teruk. Ada letupan lalu pasir mencurah masuk ke sini.
Saya ada setengah jam sebelum ia dipenuhi pasir.
Perlahan-lahan. Cuba bertenang.
Awak sudah bercakap dengan siapa, Paul?
Penawan saya, Dan Brenner daripada Hostage Working Group...
Baiklah, Paul. Bagaimana dengan pihak media?
Saya tahu video awak dibocorkan...
...tapi awak ada cakap kepada sesiapa?
-Tidak. -Bagus.
Ia perlu kekal begitu.
Penting untuk kami membendung situasi ini sebaik mungkin.
Situasi ini di dalam keranda!
Ia sudah cukup terbendung! Tolong saya!
Apa awak buat sekarang untuk bantu saya?
Saya tahu awak marah. Tapi saya diberitahu...
...mereka sudah amat hampir dapat membebaskan awak.
Harapnya tak lama lagi.
-Syukurlah. -Ya, syukurlah.
Sekarang, saya akan hidupkan perakam.
-Apa? -Sebentar.
Saya Alan Davenport,...
Pengarah Kakitangan Syarikat Crest, Roland and Thomas.
Tarikh hari ini 23 Oktober 2006.
Saya bercakap dengan Paul Conroy.
Encik Conroy, awak tahu saya merakam perbualan ini?
-Apa? -Tolong jawab soalan itu.
-Tak guna. -Encik Conroy?
Ya!
Awak izinkan saya buat begitu?
Kenapa awak perlukan izin saya?
Sila jawab ya atau tidak.
-Ya! Ya, okey? -Terima kasih.
Encik Conroy, bila awak diambil bekerja oleh CRT?
Sembilan bulan lalu. Sekitar Januari. Kenapa ni?
Tarikh lantikan rasmi awak ialah 4 Januari.
-Betul? -Siapa peduli?
Ini memang gila.
-4 Januari. Betul? -Ya!
Ketika latihan awal, sebelum dihantar ke Iraq,...
...awak dimaklumkan tentang bahaya yang wujud bagi kerja awak.
Maksud awak apabila saya di Dallas, pihak awak kata semua lori...
...dilengkapi perisai dan kaca kalis peluru?
Apabila kami diberitahu keadaan di sini selamat?
Maksud awak, dimaklumkan begitu?
Sila jawab ya atau tidak.
Ya.
Ketika itu, adakah awak tandatangani kontrak pekerjaan dengan CRT...
...yang lengkap menjelaskan dasar syarikat...
...berkaitan syarat khusus pekerjaan awak?
Ya, saya tandatangani macam-macam.
-Ya atau tidak? -Ya! Saya tandatangani kontrak.
Kami difahamkan awak dijadikan tebusan di Iraq...
...dua jam lalu, bukan?
Ya! Saya rasa itu penilaian yang adil bagi situasi ini.
Apa gunanya semua ini?
Jabatan perundangan mewajibkan kami mendapatkan afidavit sumpah...
...oleh kakitangan yang mengesahkan mereka memahami...
...alasan mereka terpaksa meninggalkan syarikat.
Pagi ini, perkhidmatan awak untuk CRT sudah ditamatkan secara rasmi.
Tunggu. Apa?
Kami dimaklumkan bahawa awak mempunyai...
...hubungan dengan seorang lagi pekerja CRT, Pamela Lutti.
-Tidak. Tunggu. -Kontrak awak mensyaratkan...
...satu fasal pergaulan yang jelas menyatakan...
-...bahawa sebarang hubungan... -Berhenti. Tolonglah.
...yang bersifat seksual atau romantik...
-Kami cuma kawan. -...yang dianggap tidak sesuai...
...oleh pegawai kanan CRT boleh menjadi sebab...
-...untuk pemecatan segera. -Kami cuma kawan.
-Rekod kami menyatakan sebaliknya. -Rekod awak salah.
Kami juga diwajibkan untuk memberitahu awak...
...disebabkan awak sebenarnya bukan lagi...
...pekerja CRT semasa awak diculik,...
...kami tidak bertanggungjawab untuk sebarang kecederaan...
...yang menimpa awak selepas tarikh dan masa rasmi pemecatan.
Maka dalam kes awak, ia merangkumi insiden ini...
...atau sebarang akibat daripadanya.
Bagaimana dengan wang insurans? Keluarga saya perlukan wang itu.
Memandangkan awak hidup semasa pemecatan awak...
Jangan buat begini.
-Awak faham? -Jangan buat begini!
Awak faham semua yang awak diberitahu, Encik Conroy?
Encik Conroy?
Awak memang tak guna.
Itu kesudahan temu bual dengan Paul Conroy.
Saya akan matikan alat perakam sekarang.
Awak yang letakkan saya di sini.
Maafkan saya.
Jawablah telefon.
Kenapa awak tak jawab telefon?
Paul, itu awak?
Mereka dah mati.
-Bagaimana awak tahu? -Saya tahulah.
3 F-16 memusnahkan sebahagian dari bandar itu beberapa minit lalu.
Ya, saya tahu.
Ia seronok bagi saya.
Mereka tahu saya di sini?
Ya.
Adakah mereka kisah?
Jika orang yang culik saya sudah mati...
...mereka tak boleh beritahu awak lokasi saya.
Kami masih boleh cuba mengesan isyarat awak.
Awak sudah cuba.
Kami boleh cuba lagi.
-Ia sudah berakhir, kan? -Tidak.
Ya.
Apa patut saya buat?
Saya tak tahu.
Pelik.
Apa yang aneh?
Mengetahui.
Saya terkilan ia jadi begini, Paul.
Ya.
Saya juga.
Nama saya Paul Steven Conroy.
Nombor keselamatan sosial, 048321198.
Tarikh lahir, 23 Mac 1976.
Video ini ialah wasiat saya.
Kepada isteri saya, Linda Conroy.
Saya wasiatkan 700 dolar dalam simpanan peribadi saya...
...dan apa jua anuiti yang tinggal.
Kepada anak saya, Shane Conroy.
Saya tak tahu.
Saya tak ada...
Baju saya.
Ayah tinggalkan pakaian ayah yang awak boleh pakai apabila besar.
Bukan yang ini.
Ayah tak ada...
Kalaulah ayah ada lebih untuk awak tapi...
Mungkin jika ayah pemain besbol terkenal atau...
...atau orang yang memakai sut ke pejabat...
...ayah ada lebih lagi.
Tapi awak boleh jadi orang seperti itu kalau nak.
Ya.
Berjanjilah yang awak akan jaga ibu baik-baik apabila dewasa dan...
...ayah tak tahu.
Sentiasa cuba buat perkara yang betul.
Ayah amat sayangkan awak, Shane.
Mungkin ayah tak kata ucapkannya. Mungkin cukup. Ayah tak tahu.
Mungkin itu ertinya ayah tak cukup ucapkannya.
Maaf, Linda. Saya patut dengar cakap awak.
Awak belum mati. Helo? Helo?
Mana duit?
-Saya tak tahu. -Tak tahu apa?
-Saya tak tahu ia di mana. -Penipu!
Tak, saya tak tipu! Saya bersumpah.
-Sumpah? -Ya, saya bersumpah.
-Saya bercakap benar. -Dari kedutaan.
-Tidak. -Dapatkan duit sekarang!
-Tak boleh! -Buat!
-Saya perlukan lebih masa. Tolonglah. -Masa dah tiada!
Pasir mencurah masuk.
Di merata tempat. Keluarkan saya dan saya berjanji akan dapatkan duit itu.
-Tunjukkan darah. -Apa?
-Tunjukkan darah, mereka beri duit. -Tidak.
Awak potong jari. Hantar video.
-Saya tak mahu. -Buat!
-Tidak. -Tidak?
Betul tu. Biar saya keluar dari sini...
...dan saya akan kerat tangan saya jika awak nak.
-Awak ada isteri? -Ya.
Saya juga ada anak kecil. Saya nak jumpa mereka lagi. Tolonglah, tuan.
-Tuan? -Ya. Tuan.
Saya cakap begitu kerana hormat.
243, North Walnut Street, Hastings, Michigan, A.S.
Itu alamat saya.
Kenapa awak cakap begitu?
Awak tunjukkan darah atau mereka tunjukkan darah.
Tidak. Awak semua orang biasa.
Awak tak boleh cari mereka.
-Tak boleh? -Tak boleh.
Anda petani. Awak penjenayah, itu saja.
Awak tak tahu di mana Michigan.
Detroit. Ann Arbor.
Awak tengok peta.
Awak tunjukkan darah atau mereka tunjukkan darah.
Hantar video dalam masa lima minit.
Hai, ini Linda. Sila tinggalkan pesanan.
Terima kasih dan selamat sejahtera.
Linda! Dengar sini, awak perlu bawa Shane ke tempat lain.
Jangan balik ke rumah.
Pergi ke tempat selain rumah. Mereka tahu rumah kita.
Mereka ada lesen memandu saya.
Pergi ke balai polis jika perlu tapi jangan pulang ke rumah.
Oh tuhan.
Tak guna.
Ini Daniel Brenner. Tinggalkan pesanan selepas nada.
Brenner, awak di mana? Dia masih hidup!
Dia telefon saya. Dia masih hidup.
Tak guna.
Mereka tak dapat cari mereka.
Tak mungkin. Tidak.
Mereka tak dapat cari mereka.
Tak guna.
Nama saya Pamela Lutti.
Saya pekerja khidmat makanan di FOB Anaconda,...
...kakitangan Crest, Roland and Thomas.
Permintaan penawan saya tidak dipenuhi.
Tolonglah, jangan!
Tak guna.
-Ke sebelah sana! -Lekas!
Saya nampak dia! Cepat!
Berundur! Berundur semua!
Orang awam telah dikesan.
Awak okey? Cakaplah.
Paul, awak okey?
Ya?
Paul? Ini Brenner.
-Awak di sana, Paul? -Ya?
Kami datang sekarang. Awak dengar? Kami tahu lokasi awak.
-Awak datang? -Ya, Paul.
-Kami hampir sampai. -Bagaimana awak tahu?
Tentera bersekutu menemui pemberontak Syiah di pinggir Baghdad.
Katanya dia kata tahu lokasi orang Amerika ditanam hidup-hidup.
Dia setuju tunjukkan tempatnya jika dia dilepaskan.
-Awak datang cari saya? -Kami dah hampir tiba.
-Awak perlu cepat. -Ya, Paul.
Awak perlu cepat. Pasir...
Tunggu tiga minit saja lagi.
Semua ini berakhir sekejap lagi. Saya janji, Paul.
Okey, saya percayakan awak.
Tiga minit, Paul. Awak cuma perlu bertahan selama tiga minit.
-Terima kasih. -Semua ini akan berakhir nanti.
-Saya perlu pergi! Telefon saya nanti. -Tidak! Paul!
-Telefon saya kembali. Tolonglah! -Tunggu, Paul!
Linda!
Paul? Paul, itu awak?
-Cakaplah itu awak. -Ini saya.
Tuhanku, Paul! Apa yang mereka buat kepada awak?
-Tolonglah cakap awak okey. -Saya okey.
Saya baru tonton berita. Saya tertinggal telefon di rumah.
Mereka tahu lokasi saya. Mereka akan selamatkan saya.
-Yakah? -Semuanya akan okey.
Syukurlah.
Mereka dalam perjalanan.
Semuanya akan okey.
Saya sangat takut saya akan kehilangan awak.
-Tidak. -Saya amat cintakan awak.
-Saya amat cintakan awak.
Maafkan saya. Saya tak patut datang sini.
Saya patut dengar cakap awak.
Sayang, saya tak peduli.
Saya cuma nak awak pulang. Tolonglah pulang.
Saya akan pulang.
-Sumpah? -Saya bersumpah.
-Saya sumpah saya akan pulang. -Saya cintakan awak.
Saya tahu.
-Mereka tiba. -Okey.
Mereka di sini! Saya perlu pergi.
-Hubungi saya. -Ya, saya janji.
-Saya cintakan awak. -Saya cintakan awak.
-Saya amat cintakan awak. -Bersumpah lagi.
Sumpah! Saya perlu pergi.
-Pulanglah kepada saya. -Saya cintakan awak.
-Dan? -Bergerak! Lekas!
-Brenner? -Paul? Kami di sini!
-Ini saya. -Dia bawa kami kepada awak.
Awak perlu cepat. Ia hampir penuh.
-Paul, sabar. Kami di atas awak. -Saya tak boleh. Awak dah dekat?
Sedikit lagi! Betul-betul di atas!
-Tolong! Saya tak dengar! -Teruskan menggali!
-Saya tak dengar! Awak di mana? -Kami dah dekat!
Teruskan menggali! Kami nampak keranda.
-Bertahan! -Tolong buka.
Lekas! Cepat lagi!
-Cepat! Cepat! -Okey!
Cepatlah! Tolong!
Cepat!
Tuhanku.
-Apa? -Tuhanku.
-Maaf, Paul. Maafkan saya. -Apa? Kenapa?
Ini Mark White.
Dia bawa kami ke tempat Mark White.
Tuhanku.
-Maafkan saya.
Okey. Tuhanku.
Maafkan saya, Paul. Saya betul-betul minta maaf.